در مطالعه حاضر برای ارزیابی و آزمون نتایج لاینهای ساسکاتراز( برنامه اصلاح نژاد زنبور عسل براب انتخاب زنبورهای آرامتر، پر بهره، مقاومتر به کنه واروا در استان ساسکاچوان، کانادا) ۴_۸ کلنی یکسان دختر از تعدادی از لاینهای انتخابی برای مقاومت به کنه واروا طی ۳ سال متوالی انتخاب شدند. برای یکسان سازی آلودگی واروا همگی با آپیوار درمان شدند و پس از آن هیچ نوع کنه کشی در طول آزمایش استفاده نگردید. حدود ۲۰۰ کنه واروا از کلنیهای بسیار آلوده به هر کلنی اضافه شد. میزان طبیعی ریزش کنه کلنیها در طول زمستان در داخل، مورد بررسی قرار گرفت. در بهار کلنیها را از ساختمان خارج کرده و سپس میزان آلودگی زنبوران بالغ به روش شستشوی الکل در ابتدای بهار و در طول فصل تا اکتبربصورت ماهیانه مورد بررسی قرار گرفت. ریزش طبیعی کنهها بر روی صفحات کف کندو و میزان آلودگی شفیره کلنیها نیز در طول فصل بررسی شد. تولید عسل از تفاوت وزن جعبههای عسل قبل و بعد از عسلگیری اندازه گیری شد.
نتایج این مطالعه تفاوتهای قابل ملاحظهای بین کلنیهای داخل فامیلی و بین فمیلی نشان داد. لاین ۸۶ زمستان گذرانی خوب به همراه یک تولید عسل نسبتا خوبی را نشان داد.دختران این فامیل مقاومت نسبتا یکسانی را در مقابل A23کنه واروا نشان دادند. فامیل ۲۳ بیشترین تغییرات آلودگی به کنه، زمستان گذرانی و تولید عسل را نشان داد. بیشترین تولید عسل و مقاومت به کنه را در سال اول نشان داد( ۱۷۰ کیلوگرم عسل با آلودگی کمتر از ۱ درصد). بالاترین آلودگی در اکتبر(۳۹%) و تولید عسل پایینی داشت که نهایتا در سال اول تلف شد. C23در صورتی که میانگین کل تولید عسل پس از سال اول رو به نزول گذاشت که احتمالا ناشی از مسن شدن ملکهها و آلودگی به کنه باشد. طولانیترین عمر کلنیهای انتخابی برای مقاومت به کنه واروا را کلنی مادر ۸۸ داشت( ۵۶ماه). آزمون نتایج این مادر تفاوتهای قابل ملاحظهای را بین دختران این ملکه برای مقاومت به کنه نشان داد که بعضی از آنها بسیار حساس بودند. دلایل این تفاوتهای مقاومت به کنه واروا جای بحث دارد.
محمد مستاجران
