به گزارش عسلنا، یک پرورشدهنده زنبور عسل با هشدار نسبت به گسترش عسلهای فاقد اصالت در بازار، تأکید کرد که این روند، مصرفکنندگان را در تشخیص کیفیت واقعی عسل دچار سردرگمی کرده و در بلندمدت به تضعیف اعتماد عمومی نسبت به کل صنعت زنبورداری منجر میشود.
به گفته این زنبوردار، کاهش اعتماد عمومی پیامدهایی فراتر از افت فروش دارد و میتواند شکلگیری یک بازار شفاف، سالم و مبتنی بر استانداردهای معتبر را با چالش جدی مواجه کند.
این فعال حوزه زنبورداری با اشاره به ماهیت این حرفه اظهار کرد: زنبورداری یکی از مشاغل تخصصی در بخش کشاورزی و دامپروری است که علاوه بر تولید عسل، فرآوردههایی مانند ژل رویال، گرده گل و برهموم را نیز در بر میگیرد. کیفیت این محصولات، بهویژه عسل، به منبع شهد، شرایط محیطی و شیوه تولید وابستگی مستقیم دارد و همین موضوع سبب تنوع بالای عسلها از نظر ویژگیها و ارزش تغذیهای میشود.
وی با تفکیک میان عسل طبیعی و عسل تغذیهشده توضیح داد: عسلهای طبیعی بهطور کامل از شهد گلها تولید میشوند و از خواص درمانی قابل توجهی برخوردارند. در مقابل، نوعی از عسل در بازار وجود دارد که زنبور در کنار شهد گل، از شکر نیز تغذیه کرده است. این عسلها اگرچه ظاهری مشابه عسل طبیعی دارند، اما از نظر ارزش درمانی بسیار ضعیفتر بوده و عملاً فاقد کارکرد دارویی هستند.
این زنبوردار با اشاره به شاخص ساکاروز بهعنوان یکی از معیارهای مهم کیفیت عسل گفت: در عسلهای طبیعی، میزان ساکاروز معمولاً کمتر از پنج درصد است. هرچه این عدد پایینتر باشد، نشاندهنده خلوص بالاتر عسل است و حتی برخی افراد مبتلا به دیابت نیز میتوانند با احتیاط از آن استفاده کنند. افزایش غیرطبیعی ساکاروز، نشانهای از تغذیه زنبور با شکر و کاهش اصالت عسل محسوب میشود.
وی افزود: در عسلهای طبیعی، زنبور تنها از شهد گل استفاده کرده و به همین دلیل این عسلها در درمان مشکلاتی مانند عفونتها، اختلالات گوارشی، بیماریهای تنفسی و برخی مشکلات کلیوی کاربرد دارند. اما متأسفانه، افزایش عسلهای تقلبی در بازار به حدی رسیده که تشخیص آنها حتی برای افراد باتجربه نیز دشوار شده است.
این پرورشدهنده زنبور عسل، نبود نظارت مؤثر و هزینه بالای آزمایشهای تخصصی را از دلایل اصلی رواج عسلهای تقلبی دانست و تصریح کرد: تنها راه اطمینان از اصالت عسل، انجام آزمایشهای دقیق آزمایشگاهی است. با این حال، هزینه بالا و دسترسی محدود به این مراکز، باعث میشود بسیاری از مصرفکنندگان از انجام آزمایش صرفنظر کنند و همین مسئله فضا را برای عرضه محصولات غیرواقعی باز میگذارد.
وی با اشاره به تأثیر اقتصادی این روند گفت: ورود عسلهای غیر استاندارد با قیمتهای پایین، رقابت سالم را در بازار از بین میبرد و تولیدکنندگان واقعی را تحت فشار قرار میدهد. در چنین شرایطی، مصرفکننده نیز در میان انبوهی از ادعاها، قدرت تشخیص خود را از دست میدهد و نتیجه آن کاهش اعتماد عمومی به کل زنجیره تولید عسل است.
این زنبوردار همچنین به یکی از باورهای نادرست رایج در میان مردم اشاره کرد و افزود: بسیاری تصور میکنند شکرک زدن عسل نشانه تقلبی بودن آن است، در حالی که عسل طبیعی نیز میتواند کریستالیزه شود. تفاوت اصلی در نحوه شکرک زدن است؛ عسل طبیعی معمولاً از پایین شروع به شکرک زدن میکند، اما عسلهای تقلبی اغلب از سطح بالا این فرآیند را نشان میدهند.
تنوع گیاهی خراسان؛ مزیتی مهم در تولید عسلهای درمانی
وی با اشاره به شرایط اقلیمی و پوشش گیاهی خراسان رضوی اظهار کرد: بخش زیادی از عسلهای این منطقه از نواحی کوهستانی برداشت میشوند که تنوع گیاهی بالایی دارند. تغذیه زنبورها از گلهای وحشی و متنوع، باعث افزایش کیفیت، عطر، طعم و خواص درمانی عسل میشود.
به گفته وی، علاوه بر این، عسلهایی که از مزارع کشاورزی بهدست میآیند – مانند عسل ترنجبین یا گل زعفران – نیز ویژگیهای خاص خود را دارند و میتوانند انتخابهای متنوعی برای مصرفکنندگان فراهم کنند.
او افزود: عسلهای چندگیاه مانند آویشن، گشنیز و چهلگیاه که در خراسان رایج هستند، به دلیل ترکیب شهد گلهای مختلف، از محبوبترین انواع عسل در میان مصرفکنندگان به شمار میروند و هم در تغذیه روزانه و هم در طب سنتی کاربرد گستردهای دارند.
زنبورداری؛ حرفهای مبتنی بر دانش و مدیریت دقیق
این پرورشدهنده زنبور عسل در بخش پایانی سخنان خود تأکید کرد: زنبورداری صرفاً یک شغل تولیدی نیست، بلکه حرفهای است که نیازمند دانش تخصصی، تجربه عملی و ارتباط نزدیک با طبیعت است. مدیریت صحیح کلنیها، شناخت رفتار زنبورها و توجه به شرایط محیطی، نقش تعیینکنندهای در سلامت کندو و کیفیت محصول نهایی دارد.
وی افزود: بهویژه در فصلهای بهار و تابستان که جمعیت کلنی افزایش مییابد، مدیریت فضا، طبقات کندو و وضعیت ملکه اهمیت بیشتری پیدا میکند. در مقابل، در فصل زمستان جمعیت کاهش یافته و کندو به حالت پایدارتر بازمیگردد. تأمین غذای زمستانی، تنظیم جمعیت و رعایت اصول مدیریتی، تضمینکننده پایداری کلنی و استمرار تولید عسل با کیفیت است.
