به منظور بررسی اثر گده گل بر روی عملکرد رشد و سیستم ایمنی جوجههای گوشتی، از 160 قطعه جوجه گوشتی نر سویه راس 308 استفاده شد. تیمارهای غذایی شامل: جیره پایه ( بر پایه ذرت- سویا)، جیره پایه+1% گرده گل، جیره پایه+ 5/1 درصد گلده گل و جیره پایه+ 2 درصد گرده گل بودند.
پرندگان از سن 42-0 روزگی جهت بررسی عملکرد مورد آزمایش قرار گرفتند. پرندگان از جیرههای آزمایشی شامل سطوح مختلف گرده گل برای دوره آغازین (1 تا 21 روزگی) از جیرهی پایه استفاده گردید. صفاتی نظیر وزن بدن، میزان خوراک مصرفی، ضریب تبدیل خوراک، آزمایشات SRBC، غلظت متابولیتهای سرم، وزن نسبی اندامهای داخلی و مورفولوژی روده کوچک اندازهگیری شد. نتایج نشان داد افزودن گرده گل موجب افزایش معنیدار وزن بدن، افزایش وزن بدن و بهبود ضریب تبدیل خوراک شد (p<0/05) اما بر روی میزان مصرف خوراک اثر معنی داری نداشت.
افزودن 2 درصد گرده گل به جیره سبب افزایش وزن نسبی سینه و روده کوچک و همجنین طول پرز در ناحیه ژوژنوم شد که معنی دار بود (p<0/05). نتایج نشان داد که استفاده از 1 درصد گرده گل در جیره، ضخامت پرز در ناحیه ژوژنوم را به طور معنی داری افزایش داد. وزن نسبی اندامهای داخلی (چربی، قلب، کبد و پانکراس) و اندام های لیمفوئیدی (طحال و بورس) تحت تاثیر جیرههای حاوی سطوح مختلف گرده گل قرار گرفت که به لحاظ آماری معنی دار بود. افزودن گرده گل باعث کاهش معنی دار غلظت کلسترول و تریگلیسرید سرم خون جوجههای گوشتی در سنین 21 و 42 روزگی شد اما بر روی غلظت HDL، LDL، کلسیم و فسفر اثر معنی داری نداشت.
علیرضا فضایلی راد
