اخبار زنبورداری استرالیا - به گزارش واحد بین الملل پایگاه خبری صنعت زنبورداری ایران، زنبورداران و فعالان صنعت چوب به ندرت توانسته اند باهم روش های مدیریت جنگل های بومی را با موفقیت پیش ببرند، اما در یک اقدام مهم این دو بخش برای بهبود دسترسی تولیدکنندگان عسل به جنگل های بومی با هم متحد شده اند.
در اوایل سال جاری، زنبورداران استرالیای غربی به ABC گفتند: ادامه قطع جنگل های بومی در جنوب غربی استرالیای غربی تجارت آنها را ویران می کند.
اما این هفته، فدراسیون صنعت جنگل استرالیای غربی (FIFاسترالیای غربی) و شورای صنعت زنبور عسل استرالیای غربی (BICاسترالیای غربی) بیانیه مشترکی را با عنوان تجارت زنبورها و درختان با هدف تقویت روابط بین بخش ها به دولت ایالتی ارائه دادند.
ملیسا هاسلام - مدیر اجرایی FIFاسترالیای غربی گفت که این گروه ها در حال توسعه سیستمی هستند که دسترسی جدید زنبورداران به سایت های زنبورستان در جنگل های بومی را تسهیل می کند.
او گفت: «ما می خواهیم همه با هم در جنگل کار کنیم ، زیرا یک جنگل سالم برای همه مفید است. تولید کنندگان عسل عملیات ما را مشاهده کرده اند و پیشنهاد آنها این بود که پس از برداشت محصول به سیستم ما دسترسی پیدا کنند.»
او با بیان اینکه آنچه آنها به دنبال آن هستند این است که می خواهند قبل از شروع به بازسازی، کندوهای خود را در آنجا قرار دهند، تصریح کرد: «زیرا فضای کوچک و خوبی با دسترسی خوب فراهم است. ایده این است که آنها برای مدتی آنجا باشند و پس از پایان کار ما شروع به تولید دوباره می کنیم.»
دشمنان دوست می شوند
عسل استرالیای غربی سالانه حدود 50 میلیون دلار برای اقتصاد ایالت ارزش دارد و تعداد زنبورداران ورودی به این صنعت با سرعتی حدود 18 درصد نسبت به سال گذشته در حال رشد است.
براندون فوستر- رئیس BICاسترالیای غربی گفت که صنعت عسل در تلاش است تا به سایت های بیشتری دسترسی پیدا کند و رشد صنعت را تأمین کند.
وی گفت: «صنعت زنبورداری به درختان احتیاج دارد، گرچه جنبه های خاصی از صنعت چوب وجود دارد که ما با آنها موافق نیستیم. بدیهی است که ما با قطع جنگل بومی موافق نیستیم، اما همچنین می بینیم که آنها (بخش جنگلداری) در آنجا مکانی دارند و ما نیز مکان های بیشتری در آن جنگل می خواهیم.»
او ادامه داد: «در مناطقی که درختان بریده شده اند، در تلاش هستیم درختان بیشتری و به روشی پایدارتر کاشته شوند.»
زنبوردار بیشتر، سایت کمتر
در این بیانیه آمده است که هر دو صنعت نگرانی هایی در مورد تبدیل جنگل های ایالتی به پارک های ملی دارند. حدود 851 هزار هکتار از جنگل های منطقه جنوب غربی برای برداشت چوب و تولید عسل در دسترس است.
آقای فوستر گفت:« تقاضای تولید آووکادو و بادام برای گرده افشانی بهتر زنبورهای عسل در حال افزایش است، اما تعداد سایت های با کیفیت موجود در حال کاهش است.»
وی گفت: «بسیاری از این سایتها در طول سالها با توجه به مناطق آبگیر و پارکهای ملی از ما گرفته شده است و ما می خواهیم تا برخی از آنها را پس بگیریم.»
او ادامه داد: «در حالت ایده آل، ما می توانستیم این سایت ها را پس بگیریم، آنها را نگه داریم و سپس هنگام سوختن یا ورود به سیستم از آنها استفاده کنیم.»
مایکل سرنوتا می گوید: «با توجه به روابط پراکنده بین بخش ها، از بیانیه مشترک شگفت زده شد. من در این باره بسیار صریح خواهم گفت. صنعت چوب درختان بزرگ و قدیمی را می خواهد و این درختان دقیقاً درختانی هستند که زنبورداران برای تولید عسل به آنها نیاز دارند.»
به گفته او صنعت چوب صنوبر، بسیار نابالغ هستند.درختان خیلی جوان هستند که در کنار هم کاشته شده و سایبان ها خیلی کوچک هستند. آنها مقدار قابل قبولی شهد و گرده تولید نمی کنند که برای زنده نگه داشتن زنبورهای عسل ما کاربرد داشته باشد. ما به جنگلهایی نیاز داریم که 80 ، 90 ، 100 ساله باشند این درختان حدودا 40 ساله برای زنبوردار فایده ای ندارد.»
