اخبار زنبورداری آمریکا - به گزارش واحد بین الملل پایگاه خبری صنعت زنبورداری ایران، در شهر مینه تونکا چند نمونه گلهای وحشی و علفهای بومی برای حل اختلاف در مورد مسیر جدید دوچرخه سواری کوهستان که از یکی از آخرین پناهگاه های شناخته شده زنبورهای عسل می گذرد، کاشته شده است.
گونه هایی از زنبورهای عسل که در آستانه انقراض قرار دارند، در پارک دریاچه لون مینه تونکا پناهگاهی دارند که باعث نگرانی گروه های زیست محیطی شده است. این گروه در مورد تأثیر مسیر دوچرخه سواری 4.7 مایلی از آن منطقه نگرانند.
برای محدود کردن صدمه به زنبورهای در معرض خط، مسئولان این شهر توافق کرد که یک هکتار از پارک را به زیستگاه گرده افشان تبدیل کند. گیاهان گلدار و علف هایی که برای بقای زنبورها حیاتی هستند جایگزین چمن ها خواهد شد. این مسئولان همچنین استفاده از سموم دفع آفات را محدود می کند، به ملاک کمک می کند تا بتوانند محصولاتی گرده افشان بکارند و همچنین به مالکان خانه های نزدیک پارک درزمینه هزینه های کاشت این باغ ها کمک خواهند کرد. مسئولان این شهر همچنین موافقت کردند که یک متخصص زنبورعسل برای نظارت بر ساخت مسیر و بررسی وضعیت حشرات در داخل پارک حداقل برای سه سال پس از اتمام مسیر دوچرخه سواری، استخدام شود.
لزلی یتکا- مدیر منابع طبیعی مینه تونکا گفت که اطمینان دارد این شهر اثرات منفی روی زنبورهای عسل را تا حد ممکن کاهش می دهد.
یتکا گفت: « در حال افزایش میزان زیستگاه موجود برای زنبورهای عسل هستیم، به ویژه گل و غذای بیشتری را در دستور کار قرار داده ایم.»
مرکز تنوع بیولوژیکی، یک گروه زیست محیطی است که روی گونه های در معرض خطر انقراض تمرکز دارد، این گروه در ماه آگوست قصد داشت از این شهر شکایت کند و گفت که این مسیر حدود 6 هکتار زیستگاه مهم را برای زنبورهای عسل از بین می برد.
در آن زمان، این گروه گفت که سعی در تخریب مسیر دوچرخه سواری ندارد اما می خواهد برای کاهش اثرات با شهر همکاری کند.
دانشمند ارشد برنامه گونه های در معرض خطر این مرکز گفت:« مقامات شهر حاضر به انجام این کار شدند و قرار است همکاری ها انجام شود».
وی گفت: «زیستگاه جدید به ویژه به جمعیت زنبورهای عسل در پارک کمک می کند.»
به گفته این دانشمند، این بررسی سه ساله اطلاعات بهتری را در مورد نحوه عملکرد زنبورها ارائه می دهد. اینکه زنبورها در پارک به کجا می روند و آیا مسیر دوچرخه سواری آسیبی برای آنها ایجاد می کند یا خیر نیز مشخص می شود.»
وی تاکید کرد: «این نوع حفاظت که شهر قصد انجام آن را دارد بسیار مهم است زیرا پارک Lone Lake یک زیستگاه حیاتی برای زنبور عسل است.»
نظرسنجی ها نشان می دهد جمعیت پارک دریاچه لون ممکن است تا 13 درصد از زنبورهای مانده در این ایالت و تا 6 درصد از جمعیت باقیمانده در آمریکای شمالی را در بربگیرد.
سرویس حیات وحش ایالات متحده تخمین می زند که در 20 سال گذشته جمعیت این زنبور عسل حدود 90 درصد کاهش یافته است. این کاهش عمدتا به دلیل آفت کش ها، بیماری ها و از بین رفتن زیستگاه است. آژانس تخمین می زند که زنبورهای عسل از نظر اندازه چاق و وصله زنگ رنگی در پشت آنها قابل شناسایی هستند و تنها در 0.1 درصد از محدوده تاریخی خود باقی مانده اند.
طی چند سال گذشته، بیشترین مشاهدات این نوع زنبور عسل در مناطق حومه اطراف شیکاگو، میلواکی ثبت شده است. زیست شناسان مطمئن نیستند که دلیل آن این است که آیا مردم این حشرات را بیشتر از قبل تشخیص می دهند یا این نشانه ای است که زنبورهای عسل پس از رانده شدن از مزارع و مناطق روستایی به صورت فشرده از باغ های شهری به عنوان پناهگاه استفاده می کنند؟
در منطقه شهر مینه تونکا تخمین می زند که زیستگاه گرده افشان 20 تا 50 هزار دلار هزینه داشته باشد. مسیر دوچرخه سواری کوهستان که انتظار می رود تا پایان ماه اکتبر به اتمام برسد، از چندین سال پیش با مخالفت های شدیدی روبرو شده است.
در حال حاضر شهردار این شهر معتقد است که حفظ و محافظت از محیط طبیعی متمایز مینه تونکا از اولویت های اصلی شهر است.
