عسل تنها محصول طبیعی است که توسط حشرات از طریق شهد بدست می آید. عسل دربسیاری اززمینه های درمانی، متعارف، تغذیه ای، و آرایشی مورد استفاده قرار می گیرد. عسل دارای بسیاری ترکیبات طبیعی فعال است، یکی از آنها پلی فنول ها می باشد. عسل خام دارای اثر تغذیه ای مثل فعالیت های عصب شناختی دارویی و همچنین تقویت حافظه بوده و کارکرد شناختی کلی را ارتقا می دهد.
تحقیقات پیشنهاد می کنند که اجزای پلی فنول عسل می توانند گونه های اکسیژن واکنش بیولوژیکی را متوقف کرده و با تنش اکسیداتیو رویارویی کرده و همچنین سیستم دفاعی آنتی اکسیدان سلولی را از نو بنیان گذاری کنند. پلی فنول های عسل در ارتقای نارسایی حافظه مفید بوده و می توانند در سطح مولکولی عمل کنند. بنابراین هدف نهایی تاثیر بیوشیمیایی عسل بر بیماری های خاص منحط کننده عصب هستند، اپاپتوز باید با روش های مکانیکی مناسب با استفاده از ابزارهای بیوشیمیایی و مولکولی محاسبه شود.
چرا عسل؟
عسل مایعی شیرین است که توسط زنبورها با استفاده از شهد گل ها درست می شود. از روزگاران قدیم عسل به عنوان دارویی سنتی مورد استفاده قرار می گیرد. عسل به شکل خام یا پاستوریزه شده موجود است و رنگ های متنوعی دارد. عسل محتوی 80 درصد قند است. بعضی کارهای تحقیقاتی پیشنهاد می کنند که مصرف عسل خام می تواند به آلرژی های فصلی و شفا دادن زخم ها کمک بکند.
عسل عمدتاً حاوی قندها و آب است و چندین ویتامین و ماده معدنی هم دارد، از جمله ویتامین های "ب" و همچنین اسیدهای امینه، پروتئین ها، آنتی اکسیدان های فنول، و ریز مغذی های موجود در عسل. معلوم شده که عسل برای افرادی که از کم خونی رنج می برند مفید است.
تاثیر نورولوژیکی عسل
مغز اندام نظارت کننده است که نقش مهمی در کنترل حرکات بدن و کارکرد های دیگر ایفا می کند. هر گونه آسیب عصبی یا ناتوانی منجربه مرگ ناشی ازخستگی یا کارکرد نامعمول سلول های عصبی شده، که منتهی بر انحطاط عصب و به کارکردهای مغز از قبیل حافظه آسیب می رساند.
عسل یک آنتی اکسیدان تغذیه ای نویدبخش است که نقش مهمی در درمان محافظت عصب دارد. درنتیجه عسلی که به طور مناسب با جزئیات مطالعه مفصل و روش مکانیکی مرتبط با مداخلات مولکولی و بیوشیمیایی مصرف شود به منافع آتی کمک می کند. چندین تحقیق مکمل عسل بیان می کنند که پلی فنول های عسل دارای اثرهای تغذیه ای و محافظت عصب هستند.
اجزای پلی فنول عسل گونه های اکسیژن واکنش بیولوژیکی را متوقف کرده که منجر به مسمومیت عصب و سالخوردگی و همچنین رسوب گذاری آسیب شناختی پروتئین های بدتاخورده می شود. عسل خام و پلی فنول عسل باعث متوقف شدن میکروگلیای ناشی از التهاب عصب شود که دراثر آسیب تزریق مجدد ایسکمی یا نوروتوکسین های ایمونوژنیک بوجود میاید.
نکته مهم تر اینکه، پلی فنول های عسل با التهاب عصب در ساختمان عصب خمیده کف شاخ میانی بطن مغز ، یک ساختار مغزی که درحافظه فضایی وجود دارد مقابله می کنند. پلی فنول های عسل همچنین با نارسایی های حافظه روبرو شده و ایجاد شکل گیری حافظه در سطح مولکولی می کنند. چندین تحقیق بیان می کنند که تنظیم مدار عصب خاص اثرات عسل عصب شناختی دارویی را برجسته می کند.
نتیجه گیری
عسل دارای ارزش غذایی زیاد است. به علت وجود عواملی مثل آنگزیولیتی، ضد گیرنده های درد، ضد دوره نقاهت بیماری، و ضد افسردگی موجود در عسل که باعث افزایش وضعیت اکسیداتیو مغز می شود. مدارهای عصب و گیرنده هایی حاضر هستند که اثر نورولوژیکی عسل را بوجود می آورند. استفاده از عصل باید مورد مطالعه قرار گرفته و برای قلمروی چشم اندازه بیشتری در آینده بررسی بشوند.
