کاهش سلامت زنبور عسل تحت تأثیر برهم کنشهای متعدد میان عوامل مختلف تنشزای محیطی می باشد که از جمله مهمترین این عوامل کمبودهای گیاهی، انگلها و سایر عوامل بیماریزا میباشد. تغذیه ضعیف زنبورعسل میتواند اثرات منفی بیماریهای عفونی ویروسی و قارچی بر زنبور را تشدید کند و برعکس . این انگلها و عوامل بیماریزا میتوانند فیزیولوژی تغذیه ای زنبور را به طور زیانآور تحت تاثیر قراردهند.
رژیم غذایی زنبورها عمدتا از گرده وشهد جمع آوری شده از گل ها تشکیل شده است.این محصولات،کربوهیدرات ها،پروتئین ها،لیپیدها و سایر مواد مغذی مورد نیاز برای زنده ماندن زنبورها را فراهم می نمایند.زنبور عسل ،ترجیحا رژیم های غذایی حاوی انواع گرده را مصرف می کند و این امر طول عمرآنها را بهبود می بخشد.گرده ی برخی گل ها از جمله گیاهان زراعی متداول به تنهایی مواد مغذی لازم برای زنده ماندن و رشد و نمو مناسب زنبور عسل را فراهم نمی کنند.
امروزه موضوع دسترسی زنبورها به منابع غذایی ،توجه روز افزون پیدا کرده است.چرا که تغییر کاربری اراضی منجر به تغییر در دسترسی و کاهش تنوع منابع گل و تحمیل خسارت ناشی از تغییر رژیم غذایی به زنبور شده است.زمین های اطراف زنبورستان می تواند تأثیر زیادی بر سلامتی و فیزیولوژی زنبور بگذارد.زنبورهای واقع در اراضی کشاورزی ذخایر چربی کمتری داشته که باعث زمستان گذرانی ضعیف تر و خسارت بیشتر می شود.
یکی از عوامل مهم تنش زا که زنبور عسل با آن روبروست تنش های آفتی و عوامل بیماری زا است.زنبورهای عسل میزبان انواع مختلفی از پاتوژن ها از جمله ویروس ها ،باکتری ها،قارچ ها هستند که مضرترین آنها انگل واروآ است.که علاوه بر بر آلوده کردن شفیره های در حال رشد زنبورهای بالغ ، میزبان و منتقل کننده ی چندین ویروس هم می باشند. رابطه مؤثری بین ایمنی گروهی و فردی با وضعیت تغذیه کلنی وجود دارد، که انگل واروآ چنین رابطه ای را با کاهش سطح تغذیه، کاهش کارکرد ایمنی فردی و انتقال ویروس بدتر می کند. همچنین برهمکنش مضر و بالقوهای بین تغذیه ضعیف زنبور و بیماریهای عفونی آن وجود دارد که ممکن است کاهش سلامت زنبور را به دنبال داشته باشد.
تحقیق حاضر که در سال 1399 در مجله علوم و فنون صنعت زنبورداری به چاپ رسیده است ،پیشنهاد می دهد ،که در مبارزه با چالشهای سلامتی زنبور، مقاومت تغذیهای زنبورها مدنظر باشد؛ چنین روشی میتواند زنبورها را از دیگر عوامل تنشزای محیطی مانند عوامل عفونی و بیماریزا محافظت کند. به منظور ایجاد مقاومت تغذیه ای می توان به کمک برنامه های حفاظتی و اصلاحی کمیت و تنوع گیاهی طبیعت را برای زنبور غنی سازی نمود و از مکمل های غذایی برای رفع کمبود نیاز غذایی آنها بهره جست.
برای مشاهده کامل مقاله اینجا کلیک کنید
