بیماریها و آفات زنبورعسل (Apis mellifera) یکی از چالشهای اصلی در صنعت زنبورداری هستند. از این میان کنه ی واروآ مخربترین و گستردهترین انگل زنبور عسل به شمار میرود. این آفت در مقایسه با سایر بیماریهای زنبورعسل، بیشترین آسیب و هزینه مالی را به زنبورداران می رساند و نیز یکی از عوامل اصلی فرار زنبور از کلونی به شمار می رود. کنه واروآ علاوه بر اینکه با تغذیه از همولنف یا خون حشره باعث تضعیف آن می گردد، بلکه در انتقال برخی از عوامل بیماریزای ویروسی به زنبورعسل نقش دارد.
بر اساس یافته های پژوهش حاضر که در سال 1398 در مجله علوم و فنون صنعت زنبورداری به چاپ رسیده است، در مجموع دو رویکرد اصلی در جهت مقابله با کنه واروا وجود دارد، یکی استفاده از دارو جهت حذف کنه و دیگری ایجاد میزبان مقاوم در مقابل واروآ. در دهههای گذشته، چندین مادهی شیمیایی برای کنترل هجوم واروآ مورد استفاده قرار گرفتهاست. اما این آفت به سرعت در برابر این مواد شیمیایی تکاملیافته و از خود مقاومت نشان می دهند. به عبارت دیگر تأثیرگذاری این داروها بر روی کنه ها کاهش مییابد.
بنابراین بهنظر میرسد مهمترین راهکار مقابله با کنه ی واروآ، افزایش مقاومت در میزبان است و در این میان یکی از مکانیسم های کلیدی مراقبت از زنبور عسل که توجه زیادی را به خود جلب کرده، رفتار بهداشتی است. این رفتار توسط کارگران به عنوان عامل دفاعی در برابر بیماری های مختلف مانند باکتری ها و قارچ ها و سایر آلودگی ها صورت می گیرد و در این مسیر ،با انتخاب در سطوح کلونی و درون کلونی ها ،می توان رفتار بهداشتی زنبورها را افزایش داد وهم اکنون رفتار بهداشتی جزو اهداف اصلاحی در برنامههای مختلف اصلاح نژاد زنبور عسل قرار دارد.
مسیر دیگر برای ایجاد مقاومت به انگل، توانایی خود لارو یا شفیره برای جلوگیری از تولیدمثل انگلها درون سلولها است. این مسیرمی توانداز طریق کاهش جذابیت لاروها برای کنه و نیز طول دوره لاروی و شفیرگی زنبور مربوط باشد.که با استفاده از انتخاب برای صفات مذکور، زنبورعسل در مقابل واروآ مقاومتر خواهد شد، و در صورت استفاده از تکنیکهای ژنتیک مولکولی، کارایی انتخاب زنبورهای مقاوم در برابر واروآ بیشتر خواهد شد.
برای مشاهده کامل مقاله اینجا کلیک کنید
