میزان تخم ریزی ملکه افزن بر طول روز و شرایط آب و هوایی به مقدار شهد و به خصوص مقدار گرده ای که وارد کندو می شود بستگی دارد.کمیاب شدن شهد و گرده در طبیعت،به طور مستقیم بر عملکرد ملکه تأثیر منفی می گذارد و به کاهش تخم ریزی ملکه می انجامد.در چنین شرایطی بزرگترین وظیفه زنبوردار مقابله با کم شدن فعالیت تخم ریزی ملکه است که آن هم فقط از طریق تغذیه مصنوعی زنبورها امکان پذیر است.
ویتامین ها از مواد ضروری برای رشدونمو سلامت زنبورها هستند.زنبور عسل در مواقعی که از غذای طبیعی خود یعنی شهد وگرده گل تغذیه می کند به دلیل تازگی و تنوع شهد و گرده گل ها از نظر تأمین مواد ویتامینی با کمبود مواجه نمی شود ولی زمانی که تغذیه تکمیلی مطرح می شود و زنبورداران با استفاده از موادی مثل شکر سفید و جانشین شونده های گرده،زنبورها را تغذیه می کند در این گونه موارد از نظر ویتامین ها با مشکل مواجه هستند و افزودن ویتامین ها به غذای زنبور الزامی به نظر می رسد.
طبق تحقیقات انجام شده ویتامینE دارای خواص انتی اکسیدانی است. بسیاری محققان بر این باورند که مکمل های ویتامینی از جمله ویتامین A.C.E به کاهش رادیکال های آزاد می انجامد و از این طریق در کاهش بیماری ها و افزایش طول عمر موجودات تأثیر می گذارند.با توجه به سوابق تحقیقاتی موجود افزون ویتامین ها به جیره غذایی زنبور عسل،در رشد و عملکرد کلنی نقش مثبت دارد، بر همین اساس به منظور بررسی تأثیر سطوح مختلف ویتامینE بر افزایش میزان تخمریزی ملکه، پرورش نوزادان، جمعیت کلنی، افزایش تولید عسل و زمستانگذرانی کلنیهای زنبورعسل ایرانی پژوهش زیر طراحی و اجر گردید.
در بررسی های پژوهش زیر که در سال 1396 در مجله علوم فنون صنعت زنبورداری به چاپ رسیده است، ، آزمایشی سه مرحلهای در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار و چهار تکرار انجام گرفت. در این آزمایش کلنیهای استفاده شده از نظر جمعیت و ملکه همسن، یکسان سازی شدند. تیمارهای آزمایشی شامل گروه شاهد (تغذیه با شربت شکر) و شربت شکر مکمل سازی شده با سه سطح ویتامین E (20 ، 30 و 40 ppm) بودند.
مرحله اول آزمایش در اردیبهشت ماه(زمان وفور گرده) مرحله دوم در مرداد ماه(زمان نقصان گرده) و مرحله سوم در اواخر بهمن(زمان عدم وجود گرده) انجام گرفت. در هر مرحله کلنیها چهار بار(هر پنج روز یکبار) و هر بار با یک لیتر شربت شکر تغذیه شدند. دادههای جمعآوری شده با استفاده از نرم افزار SAS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند.
نتایج حاصل از آنالیز آماری نشان میدهد که بین تیمارها (سطوح مختلف ویتامینE ) از لحاظ میزان تخمریزی و جمعیت تفاوت معنیداری در سطح 5 درصد وجود دارد (05/0 p<). با توجه به نتایج به دست آمده میتوان نتیجه گرفت که تغذیه کلنیها با ویتامین E (در سطح 30 ppm در هر لیتر شربت) سبب افزایش میزان تخمریزی، رشد جمعیت و افزایش میزان عسل و زمستانگذرانی شده است.
برای مشاهده کامل مقاله اینجا کلیک کنید.
