پروتئین مهمترین عاملی است که طول عمر زنبورهای متولد شده را تحت تأثیر قرار می دهد، هر چه پروتئین بدن بالاتر رود به همان میزان طول عمر زنبورها افزایش می یابد. کامل شدن عضلات پروازی، توسعه غدد شیری و فعالیت های متابولیکی زنبورهای جوان ارتباط مستقیم با میزان پروتئین گرده و جیره غذایی دارد.ملکه نیز برای تخم گذاری خود نیازمند پروتئین است که از طریق ژل رویال تولیدی کارگران آنرا دریافت می کند.
زنبورهای کارگر علاوه برنیازخودشان، لاروهای جوان، زنبورهای نر و ملکه را نیز تغذیه می کنند.زمانی که کارگران از سلول های خود خارج می شوند رشد اعضا داخلی بدن به خصوص غدد شیری آن ها با تغذیه از دانه گرده آغاز می شود. در یک کلنی معمولی تغذیه از دانه گرده معمولا دو ساعت بعد از متولد شدن زنبوران کامل از سلول ها آغاز می گردد.فعالیت پروتئولیتیکی کانال گوارشی زنبورکارگر پس از تولد افزایش می یابد و تا سن 8 روزگی به اوج می رسد، هرقدر خوراک مورد استفاده پروتئین بالایی داشته و قابلیت جذب آن بیشتر باشد، مقدار پروتئین بدن نیز افزایش خواهد یافت.
در تغذیه تکمیلی زنبورعسل می توان از منابع پروتئینی متفاوتی شامل: گلوتن گندم، سویا، گلوتن ذرت، مخمر ترولا، مخمر آبجو، مخمر نانوایی، پودر ماهی، پودر شیرخشک بدون چربی و پودر کازئین استفاده نمود.زنبورعسل عمدتا گرده جمع آوری شده از گل ها رادر سلول های شان به روش سیلو ذخیره می کند. این ذخیره سازی به کمک آنزیم های گوارشی موجود در بزاق، شهد گل ها و میکروارگانیسم های موجود در گرده صورت می پذیرد، محصول جدید پس از این ذخیره سازی به نان زنبور(Bee bread ) معروف است.
فرایند تبدیل گرده به نان زنبور شامل تغییرات بیوشیمیایی خاصی است که تحت تأثیر فعالیتهای میکروبی توسط باکتریها و مخمرها انجام می شود. جیره هایی که در آن ها تخمیر صورت گرفته است نسبت به جیره های معمولی میزان مصرف خوراک بیشتری دارند. توجه به اینکه زنبورعسل عمدتاً گرده را پس از تخمیر مصرف می کند، لذا برای شبیه سازی مواد مصرفی به نان زنبور و مشاهده اثرات محصولات تخمیر شده بر روی زنبور عسل، این تحقیق در سال 1393 انجام گرفته و در مجله علوم و فنون صنعت زنبورداری چاپ شده است.
با توجه به اینکه زنبورعسل عمده گرده مورد نیاز را به صورت تخمیرشده مصرف می کند و تخمیر در مواردی باعث بهبود مواد غذایی می شود، به همین منظور ارزیابی اثرات تغذیهای جیره های تخمیر شده به عنوان مکمل پروتئینی بر روی میزان پروتئین لاشه و پرورش نوزاد کلنی، آزمایشی باجیرههای غذایی مختلف و در قالب طرح کاملا تصادفی در 6 تیمار با 7 تکراربه مدت 50 روز در صحرا بر روی زنبورعسل (Apis mellifera) در منطقه کرج انجام گرفت.
کلنیها از نظر عسل، جمعیت و ملکه خواهری هم سن، یکسان سازی گردیدند. تیمارهای آزمایشی عبارتند از: 1-گلوتن ذرت تخمیرشده2- گلوتن ذرت معمولی3- سویا تخمیرشده4-سویا معمولی5-گرده مخلوط 6- شربت شکر ، البته تیمارهای گرده و شربت شکر بعنوان شاهد در نظر گرفته شدند. .در مقایسه میانگین پرورش نوزاد بین تیمارها اختلاف معنی داری مشاهده گردید(05/0P<)، تیمار گلوتن تخمیری و سویا به ترتیب بیشترین و کمترین میزان پرورش نوزاد را داشته اند.. در مقایسه میانگین پروتئین لاشه بین تیمارها هیچ اختلاف معنی داری مشاهده نگردید(05/0P>).با توجه به نتایج به دست آمده ،تخمیر مواد غذایی باعث افزایش پرورش نوزاد شده و لذا در تغذیه تکمیلی زنبورعسل بهتر است به جای استفاده از مواد معمولی از تخمیر شده آن ها استفاده نمود.
برای مشاهده کامل مقاله اینجا کلیک کنید.
