این روش اولین بار توسط یکی از زنبورداران برزگ نیوزلندی به نام Harry Cloake ابداع گردید. این روش نسبت به سایر روشهای موجود دارای مزیت هایی بالاتر و راندمان بیشتری است و برای هر دو سیستم بدون ملکه و با ملکه مناسب است. در این روش، ابتدا سلول های ملکه در یک وضعیت بی ملکه ای برای افزایش درصد پذیرش قرار گرفته و سپس در وضعیت حضور ملکه برای افزایش کیفیت، به رشد خود ادامه می دهد. از این رو در این روش از کلنی های شروع کننده و خاتمه دهنده یکجا استفاده می شود.
آزمایشات نشان داده که 143 زنبور پرستار یک لارو را تغذیه نموده اما برای هر سلول ملکه در حدود 1600 زنبور پرستار به خدمت گرفته می شوند. لارو ملکه در نژادهای اروپایی در حدود 5/4 روز تکامل یافته و وارد مرحله شفیرگی میشود. سن لارو انتخاب شده برای پیوند زدن بسیار مهم است، لذا لاروها باید 24 ساعت پس از تفریخ تخم انتخاب و به فنجانک های مومی از قبل آماده شده انتقال یابند. با تغذیه شربت شکر زنبوران تحریک به تغذیه بیشتر ملکه ها خواهند شد. در حین رشد و نمو لارو، رژیم غذایی تغییر کرده و به سمت مصرف مواد غذایی با درصد پروتئین بالاتر میرود. رژیم غذایی مورد استفاده در پرورش ملکه بر روی وزن ملکه، تعداد لوله های تخمک ساز و اندازه و حجم کیسه ذخیره اسپرم او مؤثر است.
در ایــن روش از یــک قاب چوبى که داراى یــک صفحه فلزى جداکننده اســت و بین طبقه اصلــى و طبقه فوقانى جاى مى گیرد اســتفاده مى گردد .این قاب طورى طراحى شده که صفحه فلزى به صورت کشویى در درون آن قــرار گرفته و ارتباط بین دو بخــش فوقانى و تحتانى کندو را قطع مى کند بطوری که ملکه در طبقه پایین قرار گیرد.با قرار دادن صفحه فلزى کشــویى در جاى خــود، ارتباط بین دو بخش کنــدو قطع و یک وضعیت بى ملکه اى در بخش بــالا بوجود مى آید و طبقه بــالا حالت یک شــروع کننده را بــه خود مى گیرد. ســپس با حذف صفحه کشویى ارتباط برقرار و قسمت فوقانى به وضعیت یک کندوى خاتمه دهنده داراى ملکه دســت خواهد یافت. در این صورت در تغذیه سلول هاى ملکه و پرورش آنان اختلالى وارد نشده و نیازى به جابه جایى قاب حاوى مجموعه سلول هاى ملکه از کلنى شروع کننده به خاتمه دهنده نیست.
بــراى ممانعت از ازدحام جمعیت کلنى و رفت و آمد زنبوران به کندو در این سیســتم معمولاً دو راه ورودى به کندو در دو جهت مخالف وجود دارد. در هنــگام پیونــد زنى کندو را در جاى خــود °180 چرخانده به طورى که ورودى طبقــه پایینى و اصلى کندو در ســمت مخالف قــرار گیرد. زنبورانى کــه در این حالت در بیرون کندو هســتند از مجراى فوقانى کندو مراجعت خواهنــد نمود، لذا جمعیت طبقه فوقانى رو به فزونى خواهد رفت.نســبت بالایــى از زنبــوران جــوان 15 – 5 روزه با غدد هیپوفارینــژل (غدد مادون حلقی یا غدد ســازنده ژله رویال) کاملا رشــد یافته بــراى تولید ملکه هایى بــا کیفیت و کارآیى بالا لازم اســت. لذا براى جلــب زنبوران جوان به طبقه فوقانى که اکنون مجموعه ســلول هاى ملکه پیونــد خورده را در خود جاى داده اســت.
شــان هاى داراى ســلول نوزادى و لارو از طبقه پایین به طبقه بالا منتقل می گردند. ســپس به جاى این شان ها چند قاب خالى براى ایجاد فضــاى کافى براى تخم ریزى ملکه در طبقه پایین قرار داده مى شــوند. پس از 12 – 6 ســاعت صفحــه کشــویى را در جاى خود قــرار داده تا در طبقه فوقانــى حالت بى ملکه اى بوجود آید. در ایــن زمان تعدادى از قاب ها داراى لارو جوان را به کلنى دیگر منتقل نموده تا از رقابت آنان با سلول هاى ملکه بر ســر تغذیه توســط زنبوران پرستار اجتناب شود. قبل از پیوند زدن ، قاب خالى مخصوص پیوندزنى در میان شــان هاى طبقه بالا قرار داده مى شودد تا زنبوران در اطراف آن تجمع کنند و باید در این زمان کلنى با گرده و شربت شکر کافى تغذیه شود.
براى تحریک زنبوران جوان به موم بافى و تمایل پیدا کردن آنها به تکمیل سلول هاى ملکه، گذاشتن یک قاب داراى برگه موم در قاب داراى طبقه فوقانى الزامى مى باشــد. روز بعد، پیوندزنى انجام و مجددا ســلول هاى پیوندى به جاى اول خود باز گردانیده خواهد شد. یک روز بعد که سلول هاى ملکه پذیرفته شدند، صفحه کشویى حذف مى شود. هم اکنون بــدون ایجاد اختلال در نظم کندو طبقــه فوقانى وضعیت یک کلنى خاتمه دهنده را خواهد داشــت. این روش حتى بدون توجه به تغییرات و شــرایط جوى قابل انجام اســت.
تعداد ســلول ملکه پیوند خورده بســته به کیفیت پیوندزنى و ایام ســال دارد. در فصول بچه دهى کندو، شــرایط پرورش ملکه مهیا بوده و درصد بالاترى از ســلول هاى پیوند زده شــده پذیرفته مى شوند. در این روش مى توان هر 5 – 4 روز اقدام به پیوند زنى و پرورش ملکه نمود زیرا ســلول هاى ملکه در طى 5 – 4 روز تکمیل شده و درب سلول ها بسته خواهند شــد. پس از این مدت مى توان شــاخون هاى کاملا بافته شده را از کلنى مذکور برداشته و در کلنى انکوباتور نگهدارى نمود.یازده روز پس از پیوندزنى، ملکه ها آماده تولد و خروج از سلول هاى خود بــوده و باید در نوکلئوس هاى جفت گیرى و یا در کلنى هاى یتیم قرار گیرند ولى براى احتیاط و جلوگیرى از کشته شدن ملکه ها از روز دهم پیوند انتقال شــفیره ها به کندوهاى جفتگیرى انجام مى شــود.
این روش همچنین براى تولیــد ملکه در حجــم انبوه، در زمانى کوتاه و بدون ضعیف شــدن کلنى ها از نظر تولید عســل طراحى شــده اســت. پس از خاتمه فصل پرورش ملکه کلنى هاى مورد اســتفاده در این روش بدلیل داشتن جمعیتى بالا مى توانند در تولید عسل مورد استفاده قرار گیرند.پژوهش حاضر در سال 1389 در مجله علوم و فنون صنعت زنبورداری به چاپ رسیده است.
برای مشهده کامل مقاله اینجا کلیک کنید
