به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صنعت زنبورداری ایران، بر اساس اعلام مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان اصفهان باتوجهبه سابقه شیوع سالک در برخی از نواحی حومه شهر اصفهان که در سالهای گذشته نیز سابقه داشته و سریعاً کنترل شده است و عطف به مبارزه مستمر با عامل بیماری سالک و پشه ناقل آن، بر اساس توصیههای مراکز بهداشت استان و شهرستان اصفهان، سیستم مبارزه و کنترل این ناقل بیماریزا، انجام میشود که لازم است زنبورداران شریف شهرستان اصفهان نیز باتوجهبه خطرآفرین و کشنده بودن محلول استفاده شده برای کنترل این ناقل برای زنبورعسل از مناطق تحت مبارزه با این ناقل فاصله بگیرند.
به گزارش عسلنا، بر اساس اطلاعیه ترویجی شماره 5 واحد ترویج جهاد کشاورزی شهرستان اصفهان، از اوایل خردادماه تا آخر تابستان (شهریور) مبارزه با این پشه ناقل سالک بهصورت مستمر و ماهانه انجام میشود و محلول «شوگر بیت» در منطقه پرخطر بر روی پوشش گیاهان صحرایی اسپری میشود.
متأسفانه به دلیل اینکه این محلول دارای شکر است، زنبورعسل را نیز جذب خود میکند و برای این حشره سودمند کشنده است. این مبارزه و کنترل در حوالی پایگاه هشتم شکاری اصفهان، انجام میشود و شایسته است زنبورداران اصفهانی از خرداد تا پایان شهریور محور حداقل 6 کیلومتر از این منطقه و شعاع منازل سازمانی پایگاه شهید بابایی فاصله بگیرند تا دچار تلفات و خسارت نشوند.
همچنین توصیه میشود، زنبورستانهای مستقر در این نواحی سریعاً نسبت به ترک محل و رعایت فاصله اجتماعی اقدام کنند. بدیهی است استقرار کلنیهای زنبورعسل در صحراها و بیابانهای اطراف پایگاه در این ایام به تلفات و مرگ زنبورهای عسل منجر خواهد شد.
به گزارش عسلنا، شایسته است بهجای این محلول که از شکر، آب و اسید بوریک تشکیل شده و برای زنبورعسل کشنده است در مبارزه با ناقل بیماری سالک از آفتکشهای دارای تأییدیه حفاظت زنبورعسل و گردهافشانها استفاده شود. باتوجهبه تلفات بالای زنبورعسل بر اثر سموم غیرمجاز و سمپاشیهای بیرویه و بیضابطه کشاورزی در سالهای اخیر، با مشورت سازمان حفظ نبات و دامپزشکی کل کشور از آفتکشها و دیگر روشهای کنترل ناقل سالک که برای زنبورعسل بیخطر است استفاده شود.
متأسفانه استفاده از محلول ذکر شده و یا سمومی مثل «دلتا مترین» برای کنترل مخازن و ناقلین سالک، سبب ازبینرفتن حشرات سودمند و گردهافشان میشود. روشهای کنترلی غیرشیمیایی نیز برای این پشهها و سایر آفات و ناقلین بیماریزا وجود دارد ولی متأسفانه بدون درنظرگرفتن سودمندی حشرات گردهافشان از آفتکشهای ارزانقیمت و روشهای آسان و دمدستی برای کنترل این پشههای خاکی استفاده میشود.
گفتنی است؛ سالَک (لیشمانیاز پوستی) شایعترین نوع بیماری پوستی «لیشمانیاز» است که بر اثر گزش جنس ماده پشه خاکی به نام «لیشمانیا» به انسان منتقل میشود. سالک در کشورهای گرمسیری و نیز چین، سوریه، عربستان، عراق، ایران، فلسطین، قفقاز و جنوب شرقی روسیه، پاکستان، افغانستان و هند شایع است و در ایران هم در استانهای فارس، کرمان، اصفهان، منطقه خراسان و سیستان و بلوچستان بیشترین آمار ابتلا وجود دارد.
نخالهها و زبالههای انسانی و ساختمانی مهمترین مرکز تجمع این پشههاست. حدود ۴۰۰ هزار نفر از مردم استان اصفهان در مناطق سالک خیز زندگی میکنند و تاکنون بیش از ۹۰ نقطه سالک خیز در استان شناسایی و اقدامات کنترلی در دو بخش مخزن و ناقلان انجام شده است./
