کاسپار بینفلد
موسسه تحقیقات زنبورعسل در دانشگاه هومبولت برلین، هوهن نویندورف ۱۶۵۴۰، آلمان
در سراسر جهان تعداد زیادی از جمعیت بومی زنبورعسل اروپایی و زنبورعسل آسیایی تولید خوبی ندارند و به طور فزایندهای با زنبوران نژاد کارنیکا و نژاد ایتالیایی جایگزین میشود. این نژادها بدلیل اصلاح نژادی که از طریق انتخاب بر روی آنها صورت گرفته برای اهداف زنبورداری بیشتر مورد توجه قرار گرفته اما مشخص شده که فاقد مقاومت در برابر بیماریها و سازگاری با شرایط آب و هوایی محلی و منطقهای هستند.این منطقی و واقع گرایانه نیست که زنبورداران را مجبور کنیم که نژادهای در خطر انقراضی پرورش دهند که خواستههای آنها را برآورده نمیکنند. یکی از راههای اطمینان از بقا و بهبود حفاظت از نژادهای در معرض انقراض زنبورعسل، برهگیری از روشهای اصلاح نژاد میباشد که نشان داده یکی از راههای کارآمد برای بهبود عملکرد و رفتار کارآمد زنبوران عسل است.
ترکیبی از آزمون عملکرد و ارزیابی ژنتیکی مفهوم ارزش اصلاحی یک حیوان را فراهم میکند. ارزش اصلاحی برای یک صفت خاص مانند تولید عسل (کیلوگرم)، مقاومت در برابر کنه واروا و. نشان میدهد که یک حیوان چقدر از لحاظ ژنتیکی از میانگین جامعه بالاتر یا پایینتر است. در سال ۱۹۹۴ در سیستم نوین ارزیابی ژنتیکی براساس مدل حیوانی BLUPبا شرایط خاص زنبورعسل در موسسه تحقیقات زنبورعسل در هوهن نویندورف آلمان تطبیق و آماده بهرهبرداری شد. این رویکرد از روابط ژنتیکی میان تمام کلنیها استفاده میکند. از زمان آغاز ارزیابی ژنتیکی، پاسخ ژنتیکی برای چندین صفت افزایش معنی داری داشته است.
استفاده از مارکرهای ژنتیکی DNAبه یک روش متداول برای اصلاح نباتات و حیوانات بویژه برای صفات با وراثت پذیری پایین و و صفاتی که ارزیابی عملکرد آنها بسیار زمانبر میباشند، تبدیل شده است. به منظور شناسایی ژنهایی که در مقاومت در برابر کنه واروا نقش دارند، یک تراشه پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی زنبورعسل با ۴۴۰۰۰ مارکر ژنتیکی در موسسه تحقیقات هوهن نویندورف آلمان توسعه داده شده و معرفی شد. در مجموع ۲۲۰۰۰ زنبورعسل شماره دار برای مشاهده پاسخ آنها به سلولهای نوزادان آلوده به کن واروا بوسیله دوربین مادون قرمز تحت نظر قرار گرفتند. ۱۲۲ زنبور عسل کارگر با رفتار بهداشتی بالا و ۱۲۲ خواهران غیر بهداشتی با کمک SNP( پلی مورفیسم تک نوکلئوتید) مورد تجزیه و تحلیل ژنتیکی قرار گرفتند. برخی نشانگرهای ژنتیکی همبستگی معنی داری با رفتار درپوش برداری سلولهای آلوده به کنه واروا نشان دادند. مطالعه و بررسی این منطقه ژنومی اطراف این نشانگرها منجر به کشف ژنهای کاندید احتمالی مربوط شد. علاوه بر تشخیص نشانگرهای ژنتیکی در رابطه با صفات مورد مطالعه، استفاده از تراشههای SNP( پلی مورفیسم تک نوکلئوتید) با غلظت بالا نیز میتواند برای ارزیابی ژنتیکی استفاده شوند. برنامههای اصلاح نژاد سنتی بر فنوتیپ و اطلاعات شجرهای زنبورعسل تکیه داشت. انتخاب ژنومیک رویکرد جدیدی برای بهبود صفات کمی یا استفاده از نشانگرهای مولکولی کل ژنوم میباشد. پیشبینی ژنومیک ترکیبی از دادههای نشانگرها، فنوتیپ و اطلاعات شجرهای میباشد که تلاش برای افزایش دقت اصلاح نژاد و پیشبینی ارزش اصلاحی است. با استفاده از نسل جدید توالی ژنتیکی نرها از جمعیتهای مختلف زنبور عسل کارنیولان یک پلی مورفیسم تک نوکلئوتید جدید با ۱۲۰۰۰۰ مارکر ژنتیکی با هدف شروع انتخاب ژنومیک برای صفات مقاومت به کنه واروا، تولید عسل و آرامش در حال توسعه و معرفی میباشد.
