به گزارش پایگاه خبری صنعت زنبورداری ایران، مهندس احمد قربانی از مفاخر و پیشکسوتان زنبورداری ایران و از بنیانگذاران صنعت ژل رویال ایران که چهرهای مؤثر در برگزاری اولین دوره آموزشی تولید ژل رویال ایران در سال 1394 در مرکز تحقیقات علوم دامی کرج، ضمن تبریک این روز بهعنوان جشن تولد ژل رویال در ایران به عموم اهالی صنعت زنبورداری، یادداشتی زیبا و تأملبرانگیز برای مخاطبان عسلنا نوشتند که باهم مرور میکنیم:
بنام خداوندگار اندیشه و مهر و بنام خدای زنبورعسل
سلامی چو بوی خوش آشنایی حضور عزیزان جان هر آنکه به زنبورعسل میاندیشد
شش سال قبل در چنین روزی یعنی ۲۴ مردادماه یک هزار و سیصد و نودوچهار، از گوشه گوشه ایرانزمین در آوردگاه علم و تجربه و تحقیق یعنی مرکز تحقیقات کشاورزی و دامپروری کرج، جمعی از زنبورداران خبره کشور، گرد هم آمدند تا این بار بنشینند پای درس استادی که همپیشه خود آنها بوده است.
شیوهای در تدریس که سالهاست در جوامع پیشرفته دنیا معمول است یعنی انتقالیافتهها از بهرهبردار نخبه به همشغلان خود.
آن نشست نقطه عطفی بود در مفهوم توسعه پایدار صنعت ما، یعنی به وجود آوردن شرایطی که بتوان از وضع موجود به وضع مطلوب رسید.
از همه کشور آمده بودند تا سه روز پای درس استاد تولید ژل رویال ایرانزمین، یعنی جناب کوهی بنشینند تا به یکی از خواستههای خویش یعنی تولید انبوه ژله رویال ایرانی برسند.
و البته این آغاز راهی بود که ابتدا بر باور همپیشگانی رسید که پیمان بستند تا تلاش کنند برای برگزاری چنین نشست خجستهای.
مردی، زاده سرزمین کویری که در آنجا نه از جنگلهای بادام و بن و بلوط نشانی است و نه خبر از انبوه بتههای پرپشت گون و نه کشتزار وسیع دانههای روغنی، اما ذهن فعال و جستجوگرش همچون اسلاف کویرنشین در درازنای کویر پر سراب، در اندیشه تراوش آب، سالها تلاش و تجربه و مطالعه خویش را معطوف تولید ژله رویال گذاشته بود، نه با شیوه سنتی معمول در فصل خاصی از سال و در غیاب ملکه، بلکه سه فصل برداشت آنهم در حضور ملکه.
شایسته است یادی شود از سرکار خانم عفت رئیسی که بهعنوان مدیرعامل اتحادیه، اجازه محل برگزاری کلاس را گرفتند و همکاری و همیاری همسر گرامیشان پیشکسوت زنبورداری کشور جناب مشایخی که کلنیهای یک روز آموزش عملی را در مرکز تحقیقات مستقر نمودند و پیوسته اصرار میکردند به اینجانب که اگر هیچکس حاضر به پرداخت هزینه برگزاری نشود، آمادهام در پرداخت هزینه کلاس و این قولی بود که عزیزانی همچون جناب حاج مرتضی لسانی و جناب عالیخانی نیز دادند.
و جا دارد از حسن همکاری اساتید گرامی عالیجنابان دکتر طهماسبی و دکتر تاجآبادی تشکر و قدردانی نماییم.
اما با اعلام و فراخوان رقمی نسبتاً سنگین در آن زمان، این عزیزان نخبه زنبورعسل کشور بودند که با تقبل پرداخت هزینه، خودشان را به کرج رساندند حتی در طی طریق ۱۷۰۰ کیلومتر از سرزمین سیستان یاریمان کردند در برگزاری کلاس که مشهور شدند به مرد هیرمندی.
وقتی آن کلاس برگزار شد با تصویب هیئتمدیره و البته تلاش مدیرعامل محترم جناب آقای مهندس بهزاد بانکی پور که بهحق در این سالها برای صنعت ژل رویال تلاش کرده و مایه گذاشتند، صندوق حمایت از توسعه زنبورداری، نیمی از هزینه نشست را متقبل شدند و بلا واسطه و بلافاصله مدیرعامل صندوق، با نماینده سازمان یونیدو، در برگزاری کلاسهایی مشابه در استانهای متقاضی، تفاهمنامهای به امضا رساندند تا هزینه مدرس را تقبل نمایند. جا دارد از این بابت از سرکار خانم مهندس فرزانه نادری (نماینده یونیدو در امور زنبورعسل) تشکر نماییم.
امروز شاهد برآیند و راندمان آن خجسته نشست به انحای مختلف هستیم. برآیند برگزاری کلاسها باعث شد، ازیکطرف شغلی در صنعت زنبورداری اضافه شود و از طرفی دسترسی خیل متقاضیان به اکسیر سلامتی یعنی ژله رویال باکیفیت ایرانی، فراهم گردد.
بانوی نوعروس زنبوردار گفتند، اگر نبود فهم تولید ژله نمیتوانستم جهاز عروسیم را فراهم کنم؛ و فرزند تحصیلکرده زنبوردار پیر گفتند؛ اگر نبود تولید ژله رویال هرگز شغل پدری را ادامه نمیدادم و همکار عزیزی که در همان کلاس اول حضور یافته بود میگویند: حالا خیالم راحت است که اگر شهدی نیاید و عسلی فراهم نشود این پشتگرمی را دارم که تولید ژله میتواند هزینههای سال زنبورستانم را بدهد.
و البته خیل متقاضیان رو به ازدیاد مصرفکننده هموطنمان که خواهان ژله ایرانی هستند نیز بارها رضایتمندی خود را از ژله ایرانی ابراز کردند.
وقتی جناب کوهی برای تکمیل یافتههایشان به همت صندوق، در کشور کره جنوبی حضور یافتند، از آقای «کیم» استاد تولید ژله کره جنوبی، پرسیده بودند؛ شما بهترین ژلهای که برای مصرف خودتان انتخاب میکنید از کجاست مصمم جواب داده بودند: «ژله ایرانی».
در پسین روز برگزاری نشست نخست، یعنی اختتامیه ۲۶ مردادماه ۹۴، وقتی سرود وطنم با صدای خواننده خوب کشورمان سالار عقیلی از بلندگوی آوردگاه مرکز تحقیق پخش میگردید همه جمعیت حاضر بپا خواستند، من از پشت پرده اشک چشمانم برق اشک شوقِ شدن را در چشمان هموطنان همپیشهام دیدم.
همه با یک نام و نشان
به تفاوت هر رنگ و زمان
به اصالت ایران کهن
ز صلابت ایران جوان
همه جان و تنم...وطنم وطنم وطنم....
۲۴ مردادماه ۱۳۹۸. احمد قربانی/
