میکروارگانیزم هایی که در دستگاه گوارش موجودات زندگی می کنند به روش های مختلف مانند کمک به هضم غذا، سم زدایی مولکول های مضر، تامین اسید آمینه های ضروری، محافظت آن ها در برابر انگل ها و بیمارگرها و تنظیم رشد و نمو و ایمنی آن ها به میزبان هایشان سود می رسانند.اگرچه اهمیت این همزیست ها هر روز در حال افزایش است، اما فرایندهای حاکم بر این اجتماع های میکروبی، تاحدزیادی روشن نیست.
ترکیب جوامع میکروبی موجود در دستگاه گوارش موجودات، در بین و درون گونه ها تاحد زیادی با هم تفاوت دارند. به طور مثال، افراد انسانی می توانند جوامع مختلف میکروبی را در دستگاه گوارش خود داشته باشند که با جوامع میکروبی خویشاوندان انسان مثل شامپانزه ها وگوریل ها کاملا متفاوت است.علت و معلول این اختلاف هنوز به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته است، هرچند این تغییرات به بیماری ها و رژیم غذایی افراد نیز می تواند مرتبط باشد.
زنبور عسل Apis mellifera یک مدل کاربردی از جامعه میکروبی سازگار شده درون دستگاه گوارش را ارائه می دهد. فلور میکروبی زنبور عسل به فلور میکروبی پستانداران بسیار شبیه است با این تفاوت که تعداد همزیست های موجود در دستگاه گوارش زنبور عسل بسیار پایین است. زنبورها در کلنی های بسیار بزرگ که از چندین هزار ماده غیر بارور و یک ماده بارور تشکیل شده است زندگی می کنند.
دستگاه گوارش کارگران بالغ از همزیست های بسیار متمایز و تخصصی تشکیل شده است. به طور معمول 9 دسته گونه ای مشخص به طور غالب در معده آن ها حضور دارند،که هر کدام از آن ها نماینده یک استرین باکتریایی مرتبط می باشند. چندین مدرک در رابطه با نقش این همزیست ها در هضم غذا و محافظت آن ها در برابر انگل ها وجود دارد.مشابه با انسان، این جامعه میکروبی متشکل از گونه های سازگار با میزبان هستند که به طور معمول نسبت به سطح اکسیژن اتمسفر غیر متحمل هستند و انتقال این باکتری ها به دیگر افراد از طریق برهمکنش اجتماعی بین میزبان ها اتفاق افتاده است، اما در مقایسه با فلور میکروبی پستانداران، همه همزیست های باکتریایی موجود در دستگاه گوارش زنبور عسل، قابل کشت در آزمایشگاه است و می توان هر کدام را به زنبورهای عسلی که بدون همزیست هستند وارد کرد و مطالعات جامعی را انجام داد.
به طور کلی طبق پژوهش حاضر که در سال 1397 در مجله علوم و فنون صنعت زنبورداری چاپ شده است، میکروب های زنده دستگاه گوارش می توانند اثرات بسیار زیادی روی میزبان ها داشته باشند، اما مطالعه این روابط در انسان ها چالش برانگیز است. اجتماع میکروبی اختصاصی در زنبور عسل شبیه میکروب های زنده پستانداران است به طوری که مجموعه میکروبی هر2 گروه اغلب از باکتری های سازش یافته به میزبان و بی هوازی و کم هوازی اختیاری هستند. با این حال، اجتماع میکروبی دستگاه گوارش زنبور بسیار ساده تر از پستانداران بوده و تنها شامل 9 دسته گونه ی مختلف باکتری غالب می باشند که توسط برهمکنش اجتماعی زنبوران بین افراد منتقل می شوند.
تحولات اخیر، شامل کشف تغییرات در سطح استرین های باکتری های همزیست و شواهدی از عملکردهای تغذیه ای و حفاظتی آنها و همچنین گزارش های اکوفیزیولوژیکی یا بیماری های مختلف در ارتباط با اختلالات در اجتماع میکروبی، موجب شده که توجه محققین به نقش میکروب های زنده در سلامت زنبور عسل و استفاده از زنبور عسل به عنوان یک الگو برای مطالعات اکولوژیکی و تکامل همزیست های دستگاه گوارش جلب شود.
برای مشاهد کامل مقاله اینجا کلیک کنید.
