۹۸۹
۰
۰

دولت به‌جای شکر محصولات کمک تغذیه‌ای استاندارد به زنبورداران بدهد

در گفتگو با اخوان عطار، مالک برند «Queen» مطرح شد
در گفتگو با اخوان عطار، مالک برند «Queen» مطرح شد
مسعود اخوان عطار، تولیدکننده محصولات کمک تغذیه‌ای زنبورعسل، پیشنهاد می‌کند: دولت به‌جای اینکه شکر را به زنبورداران بدهد، در اختیار شرکت‌های سازنده غذای زنبور قرار دهد تا به ازای آن خمیر شیرین و سایر محصولات استاندارد و مهندسی‌شده مفید، دریافت کرده و در اختیار زنبورداران قرار دهد.

اخبار زنبورداری همدان - به گزارش پایگاه خبری صنعت زنبورداری ایران، امروزه با افزایش زنبورداران که به دلیل نگاه کمیت‌گرای دولت‌ها به صنعت زنبورداری شکل‌گرفته و متأسفانه بدون برنامه و پشتیبانی و بدون توجه به آمایش سرزمینی و ظرفیت مراتع این صنعت تنها رشد کمی داشته است، کم‌کم با مشکلات کمبود نهاده و غذا برای زنبورها روبرو هستیم و قطعاً گیاهان شهدزای مراتع کشور با توجه به بار چند برابری که بر آن‌ها در سال‌های اخیر تحمیل‌شده، جوابگوی تغذیه زنبورها نخواهد بود. از طرف دیگر خشک‌سالی و شرایط جوی متغیر و نوسان دما نیز به عاملی مشکل‌آفرین برای رشد گیاهان در مراتع تبدیل‌شده است.

ازاین‌رو با جناب مهندس «مسعود اخوان عطار» مالک برند «Queen» از تولیدکنندگان عسل در استان همدان و تولیدکننده کمک تغذیه‌های زنبورداری به گفتگو نشستیم، آقای اخوان عطار در گفتگوی اختصاصی با عسلنا، پذیرای پاسخ به سؤالات ما در خصوص چرایی استفاده از نهاده و کمک تغذیه‌ها شدند:

عسلنا: جناب مهندس اخوان، وضعیت تخصیص نهاده بین زنبورداران در کشور را چطور ارزیابی می‌کنید؟

شکر عادلانه و به مقدار لازم بین زنبورداران تقسیم نمی‌شود و صحبت ما هم این بود که شکر توسط دولت مستقیم به کارخانجات داده شود تا به ازای آن به زنبورداران خمیر شیرین تولیدشده با استانداردهای تغذیه‌ای مناسب داده شود. تقسیم شکر به‌صورت نهاده و یارانه‌ای سبب ایجاد بازار سیاه می‌شود و مقدار نهاده اختصاص‌یافته دولت برای هر کلنی نیز زیر 2 کیلوگرم است که کافی نیست، پس تنها راه اصولی استفاده از تغذیه‌های مناسب نظیر خمیر شیرین و کیک گرده است.

وضعیت نهاده در کشور خراب است و نهاده لازم به‌هیچ‌وجه توزیع نمی‌شود. هر کندو با هزار منت از طرف دولت کمتر از دو کیلوگرم شکر می‌گیرد که تنها کفاف چند روز را می‌دهد.

 

 

این 2 کیلو حتی یک‌دهم نیاز زنبوردار را هم برای زمستان گذرانی تأمین نمی‌کند، حال‌آنکه با وضعیت خشک‌سالی و کمی بارش و مراتع کم‌حاصلی که داریم، در سال‌های اخیر شهد دهی گیاهان کم شده و حتی در فصول دیگر نیز زنبورها به تغذیه کمکی نیاز دارند.

مشکل دیگر این است که این نهاده به‌موقع بین زنبورداران توزیع نمی‌شود و تا مراحل آن طی شود، نیمی از زمستان گذشته است. متأسفانه شکر وقتی به دست زنبوردار می‌رسد که قیمت تعاونی و آزاد آن تقریباً برابر و یکی شده است.

آیا در کشور ما، زنبورداران با اصول تغذیه درست زنبورها آشنا هستند؟ و استفاده از کمک تغذیه‌ها و مکمل‌های صنعتی چه ضرورتی دارد؟

اکثر زنبورداران با دیگر تغذیه‌ها نیز آشنایی ندارند، مثلاً فروکتوز که می‌تواند بخشی از تغذیه زنبورها را تأمین کند، ناشناخته مانده است. این ماده می‌تواند جایگزین ساکاروز و شکر باشد و قند طبیعی برای تغذیه زنبورها استفاده شود که به‌صرفه‌تر است.

ما معتقدیم جدای از زمستان گذرانی، اگر زنبوردار بخواهد کارش صرفه اقتصادی پیدا کند با توجه به وضعیت مراتع ناچار به تغذیه دستی است و باید در مراحلی از سال عسل تغذیه‌ای برداشت کند. مثلاً از چهار نوبت برداشت عسل در منطقه مرکزی کشور، یک نوبت برداشت طبیعی و دو یا سه نوبت به برداشت تغذیه‌ای اختصاص می‌یابد.

با توجه به قیمت پایین عسل طبیعی و مشکلات موجود، قطعاً تولید عسل تنها با تغذیه طبیعی و چرای زنبورها در مراتع شهدزا، مقرون‌به‌صرفه و اقتصادی نیست و سود چندانی نصیب زنبوردار نمی‌کند. اینکه زنبوردار صرفاً به برداشت عسل طبیعی و استفاده از طبیعت بسنده کند با گرانی‌های فعلی و مصائب این کار، حتی هزینه‌های او هم تأمین نمی‌شود.

ازنظر کیفیت، این کار لطمه‌ای به تولیدات طبیعی و کیفیت عسل کشور نمی‌زند؟

اگر برای ما ملاک خواص درمانی و تغذیه‌ای عسل باشد و به آنزیم‌های زنبور و فعل‌وانفعالات انجام‌شده روی عسل نظر داشته باشیم، قطعاً همین عسل تغذیه‌ای هم می‌تواند این خواص را در حد لازم داشته باشد. درست است که این کار مقداری کیفیت عسل را پایین می‌آورد ولی زنبوردار هم باید پاسخگوی هزینه‌هایش باشد. نمی‌گوییم کل عسل‌ها تغذیه‌ای شود، ولی با وضعیت اقتصاد صنعت زنبورداری و اینکه بالای 80 درصد بازار را عسل‌های تغذیه‌ای تشکیل داده، این کار برای زنبوردار اجتناب‌ناپذیر است. توجیه اقتصادی و اینکه زنبوردار بتواند کارش را ادامه داده و ورشکسته نشود، بسیار مهم است. البته عسل تغذیه‌ای باید صادقانه فروخته شود و برای مشتری درجه‌بندی شود، قطعاً قیمت یک کیلو عسل طبیعی با یک کیلو عسل تغذیه‌ای باید تفاوت داشته باشد.

در شرکت کوئین و با برند «Queen» چه تولیدات عسل و چه محصولاتی برای تغذیه زنبورها تولید می‌شود؟

بسته‌بندی انواع عسل‌های مرغوب در ظروف و اوزان مختلف با ظرفیت 900 تن در سال، در کارخانه و خط تولید ما پیش‌بینی‌شده و زیرساخت لازم برای آن وجود دارد.

تولید غذای زنبورعسل و محصولات تغذیه‌ای زنبور نیز با یک خط تولید ماشینی با ظرفیت 1500 تن در سال، آماده تولید و بهره‌برداری است.

خمیر شیرین، خوراک گرده، کیک عسل و شربت تقویت زنبور، محصولات تغذیه‌ای زنبورعسل با برند (Queen) را تشکیل می‌دهد که شربت تقویتی ما نوعی شربت برای تغذیه زنبورهاست که می‌تواند جایگزین شربت شکر شود، با این تفاوت که این شربت کمپرس شده از فروکتوز، شکر، ویتامین و دسته‌ای از مواد مفید دیگر، تشکیل‌شده که برای تقویت زنبور بسیار مفید است.

استفاده از این محصولات تغذیه‌ای چه مزیت‌هایی دارد وبرتری آن‌ها نسبت به تغذیه‌های دستی سنتی در زنبورداری چیست؟

در خمیرهای تولیدی ما صرفه اقتصادی برای زنبورداران لحاظ شده، چون در حجم بالا تولید می‌شود و قیمت آن عمده‌ای است و قطعاً با خمیری که خود زنبوردار می‌سازد ازنظر کیفی بالاتر و ازنظر قیمت پایین‌تر و اقتصادی‌تر است.

شربت ویتامینی هم که ما تولید می‌کنیم برای زنبورداری شهری مفید است و مثلاً برای زیر 50 فروند می‌تواند مفید باشد و تغذیه‌ای مناسب و آماده باشد.

در دنیا محصولات مکمل و تلفیق آن با مواد دارویی برای افزایش مقاومت زنبورها انجام‌شده فعلاً کار دقیق و علمی در ایران روی این مورد انجام‌نشده تا بتوان به ظرفیت‌های تولیدی دست‌یافت ولی به‌طور مثال می‌توان برای آفت «نوزما» مواد دارویی به تغذیه‌ها افزود ولی به تولید رسیدن آن نیاز به تحقیقات بیشتر است و با توجه به اینکه در کشور فقط چند واحد به تولید غذای زنبور اشتغال دارند این صنعت هنوز نوپاست و نیاز به تبلیغ و فرهنگ‌سازی مصرف بین زنبورداران دارد.

برای فرهنگ‌سازی استفاده از مکمل‌ها و کمک تغذیه‌ها برای زنبور چه باید کرد؟

با توجه به وضعیت مراتع و نیز افزایش قیمت نهاده و اینکه ممکن است نهاد قیمت واقعی خود را پیدا کند و یارانه از آن حذف شود. قطعاً این اتفاق روزی خواهد افتاد که قیمت محصولات تغذیه زنبور با شکر تفاوت چندانی نکند و آن زمان زنبوردار دست به انتخاب درست خواهد زد.

الآن به دلیل یارانه اعمال‌شده، زنبوردار به دنبال تهیه شکر و تولید شربت یا خمیر دستی می‌رود و این کار سنتی را سال‌هاست که انجام می‌دهد و کمتر اعتقاد به کمک تغذیه‌ها یا مکمل‌ها دارد و تنها به فکر ارزانی است.

تا چند سال آینده قطعاً تغییرات عمده در این صنعت رخ می‌دهد و زنبورداری به سمت تولیدات صنعتی و عمده رفته و زنبوردار دیگر برای تغذیه کلنی‌ها به دنبال روش‌های بهینه و آسان‌تر می‌رود و همه‌چیز تغییر می‌کند. همچنین پیش روی خشک‌سالی و کاهش مراتع، با توجه به بار اضافی که بر دوش مراتع گذاشته‌شده زنبورداران را به تغذیه‌های آماده سوق می‌دهد.

به گزارش عسلنا، شرکت (Queen) در همدان یک دستگاه اتوماتیک برای تولید تغذیه‌های زنبورعسل را سفارشی‌سازی کرده است و با چندین ماه آزمون‌وخطا، تولیدات آن را به چگالی لازم رسانده و ایرادات موجود را برطرف کرده است. مسعود اخوان عطار مالک این شرکت معتقد است، چگالی بالای این محصولات نیازمند دستگاهی خاص و قوی برای بسته‌بندی است و با توجه به وضعیت بارش‌ها، مراتع کشور و نیز افزایش کلنی‌ها و تحمیل اضافه‌بار بر مراتع، علاوه بر فصول سرد تغذیه زنبورها در دیگر فصول سال نیز اجتناب‌ناپذیر است و تغذیه زنبورها خود یک علم فراگیر است که باید به‌صورت اصولی انجام شود./

 

۰
۰
دیدگاه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی
کد جدید