به گزارش پایگاه خبری تحلیلی صنعت زنبورداری ایران، یک تولیدکننده و فعال صادرات با بیان اینکه صادرات عسل کشور متوقف نشده، اظهار کرد: عدم تحقق استاندارد اجباری ارتباط مستقیم با کاهش میزان صادرات فعلی ندارد و واقعیات میدانی در صادرات مبین مسائل و علتهای دیگری است.
صادرات بر اساس استاندارد ملی در جریان است
سید فردین صفوی، در گفتگوی اختصاصی با عسلنا، تصریح کرد: هر محصول عسلی که بخواهد صادر شود باید طبق قوانین فعلی، استاندارد ملی 92 را بهعنوان سنجش اصلی کیفی و موردنظر قانون بگذراند و هم اکنون نیز چنین میشود. برای امر صادرات محصولات زنبورعسل، باید از سازمان دامپزشکی هر استان مجوز گرفته شود و در این مرحله آنالیز و آزمایشهایی صورت میپذیرد و در صورت تأیید کیفیت و گذراندن استانداردهای ملی اجازه صادرات داده میشود و این امر برای صادرات به بسیاری از کشورهای همسایه که سختگیریهای پروتکلی خاص ندارند، کفایت میکند و اگر مغایرتی با این استانداردها وجود داشته باشد، مجوزی صادر نمیشود.
برای بهبود صادرات جلوی قاچاق عسل گرفته شود
رئیس اتحادیه عسل و لبنیات اردبیل، با شاره به اینکه، برخی افراد سودجو و فرصتطلب متأسفانه با قاچاق و بهاصطلاح بهصورت زیرباری محصولاتی مثل عسل را با مخفی کردن در زیر بارهایی مثل میوه و تره بار از مرز عبور میدهند و قوانین و تعرفههای گمرکی را دور میزنند، افزود: عسلهای نامرغوبی متأسفانه به اسم ایرانی از راههای غیرقانونی از کشور خارج میشود و گاهی حتی عسلهای مرغوب هم بهصورت خامفروشی و قاچاق بری از کشور خارج و افتخارش به نام سایر کشورها ثبت میشود.
وی، اضافه کرد: صادرات عسل هم اکنون هم در جریان است و به صفر نرسیده است و در همین ماههای جاری عسل صادراتی قابلتوجهی به مالزی، عراق و دیگر کشورها ارسال شده است.
استانداردسازی باید با گرید بندی و قیمتگذاری مناسب اجرا شود
صفوی، ادامه داد: بحث استانداردسازی باید به طور اصولی دنبال شود و همه محصولات موجود در بازار برای استانداردسازی مدنظر قرار گیرد و باتوجهبه کاهش منابع شهدی و کاهش مراتع در سالهای اخیر که دلایل زیادی از جمله خشکسالی سبب آن شده، در برخی فصول برای زنبورداران برخی نواحی تغذیه دستی اجتنابناپذیر شده و نمیتوان این بخش از محصولات را که میزان زیادی هم دارد، نادیده گرفت و خارج از استاندارد محسوب کرد.
این تولیدکننده و فعال صنفی، پیشنهاد داد: عسلهای کشور به سه دسته تقسیم شود و در سه گرید بندی A تاC دسته بندی شود که عسل های طبیعی، عسل های استاندارد و محصولات تغذیه ای را در برگیرد و برای هر کدام از این گریدها ، تعریف و استانداردی وضع شود تا خارج از این حیطه با تولیدات بی کیفیت برخورد و مقابله شود.
صفوی، تاکید کرد: باید الزامی شود که ارزش غذایی و آنالیز هرکدام از این گرید بندیها بر روی لیبل محصول درج شود تا مشتری بر اساس انصاف و عدالت با اطلاعات درست مختار باشد که بر اساس وضع اقتصادی و ذائقه خود چه محصولی بخرد و این گرید بندی، راه تقلب و سودجویی را خواهد بست و بخش بزرگی از مشکلات صنعت را حل خواهد کرد.
با درج مشخصات دقیق گرید بندی حقوق مصرفکننده ایفا شود
ایشان، یادآور شد: وقتی گریدبندی شود، تولیدکننده و صنایع بستهبندی ملزم به رعایت اصول هستند و حق ندارند اطلاعات غلط درج کنند و دقیقاً باید بر روی بستهبندی نوع عسل و میزان ساکاروز و آنالیز و ارزش غذایی را درج کنند و در این حالت دیگر شاهد نخواهیم بود که هر محصول با هر کیفیتی بر روی آن عسل طبیعی درج شود.
به گزارش عسلنا، این صادرکننده عسل، توضیح داد: محصولات تغذیهای یا با ساکاروز بالا هم باید بهعنوان شهد تغذیهای درج شود ولی نباید از تعاریف استاندارد بیرون بماند، چون در همه کشورها این نوع محصول وجود دارد ولی با نام مناسب خود، قیمت مشخص و توضیحات دقیق برای مصرفکننده و جامعه هدف خاص خود تولید میشود.
رئیس اتحادیه عسل و لبنیات اردبیل، با اشاره به این نکته که تعداد کوچ و تنوع صحرا و مدیریت زنبوردار در کنار ملکه خوب، منجر به تولید عسل باکیفیت میشود و هر چه میزان تغذیه دستی کمتر باشد عسل طبیعیتر و باکیفیتتر خواهد بود، عنوان کرد: بدون کوچ و صرفاً با تغذیه نمیتوان عسل باکیفیت و طبیعی داشت و باید موانع سد راه زنبوردار را برطرف کرد و موجباتی فراهم شود که زنبوردار نیازی به تغذیه نداشته باشد.
شناسنامهدار شدن عسلها و جلوگیری از خریدوفروش بینامونشان
صفوی، به خریداران و عموم مردم توصیه کرد: از خرید عسلهای بینامونشان و فاقد شناسنامه، برند و آدرس و تلفن خودداری کنند تا از تولیدکنندگان حمایت شود و از افرادی خریداری صورت پذیرد که مورد نظارت قرار دارند.
وی همچنین به مسئولین و متولیان امر پیشنهاد داد: بر اساس دفترچههای زنبورداری یا ایجاد شناسنامه الکترونیکی زنبورداران هرکدام دارای یک نشان و هولوگرام (غیر قابل تقلب) باشند تا بر روی حلبهای عسل تولیدی آنها ثبت و درج شود تا هر عسل خام و فلهای هم قابل ردگیری باشد و معلوم شود در کدام زنبورستان تولید شده و این امر نیز راه تقلب را خواهد بست و صنایع بستهبندی تنها حلبهای عسل نشاندار را خریداری میکنند.
این مقام صنفی، گفت: در طرح تحقیقی که به چند سازمان متولی زنبورداری ارائه کردیم و متأسفانه به دلایلی در چرخه اجرایی قرار نگرفت همه این موارد را بادقت نظر و کارشناسی ارائه کردیم،
قیمتگذاری منصفانه و ایجاد مزیت رقابتی اصولی
وی افزود: قیمت عسل باید بر اساس کیفیت و نوع گرید بندی تعریف شود و وقتی مشتری تفاوت قیمت و کیفیت را حس کند، قطعاً عسل مرغوب جایگاه خود را پیدا میکند و برای قیمتگذاری نیز باید متولیان دولتی و تشکلهای زنبورداری بر اساس انصاف و بیطرفانه تصمیم بگیرند و قیمتهای متفاوت و قابللمسی برای این سه نوع گرید بندی مشخص کنند و قاطعانه محصولات بیکیفیت، دستساز و زنبورندیده را از دور خارج کنند.
این تولیدکننده و فعال صنفی اردبیل، بیان کرد: وقتی زنبوردار تفاوت قیمت عسل تغذیهای و طبیعی را حس کند، خودبهخود به سمت کاهش تغذیه و تولید عسل طبیعی سوق داده میشود، به طور مثال اگر عسل طبیعی مثلاً قیمت 200 هزار تومان یا بیشتر برای هر کیلو داشته باشد و عسلهای باکیفیت کمتر ولی استاندارد مثلاً 120 تومان و محصول تغذیهای 60 تومان قیمت مصوب داشته باشد.
وی تاکید کرد: باید با ایجاد مشوقهایی، زنبوردار را به سمت تولید کیفی و طبیعی سوق داد ولی نمیشود با نادیدهگرفتن محصولات تغذیهای و حذف آنها از گردونه تبیین استانداردها، سبب افزایش یکشبه تولید عسل طبیعی شد و قطعاً امکانپذیر نخواهد بود که همه تولیدات تغذیهای سریعاً به سمت تولید طبیعی سوق پیدا کند و این کار نیاز به فرهنگسازی و ایجاد جاذبههای مناسب دارد.
به گزارش عسلنا، رئیس اتحادیه عسل و لبنیات اردبیل، اضافه کرد: دستگاههای نظارتی هم باید استانداردهای وضع شده و قیمتگذاریها بر اساس گرید بندی را لازمالاجرا کنند و با تولیدات بیکیفیت و دستساز مقابله کنند.
صفوی در پایان خاطرنشان کرد: طرح استانداردسازی اجباری باید با کارشناسی دقیق و با مشورت با همه اهالی صنعت، پیشکسوتان، کارشناسان و تولیدکنندگان و صاحبان صنایع از سراسر کشور تنظیم و تدوین شود تا طرحی کامل و همهجانبه باشد و کل واقعیات بازار را در نظر بگیرد.
به گزارش عسلنا، قطعاً راه درست و راهبرد صحیح صنعت زنبورداری کمک به زنبوردار در جهت تولید کیفی و بالابردن میزان تولید بدون استفاده از تغذیه است و قطعاً آموزشهای صحیح، سیاستگذاری اصولی، داشتن ملکه مرغوب، مدیریت صحیح زنبورستان در برابر آفات و... و تسهیل کوچ و استفاده اصولی و عادلانه از صحراها، زمینهای ایجاد میکند که نیاز زنبوردار به تغذیه دستی به کمترین حد ممکن رسیده و کیفیت و اعتبار تولیدات عسل کشور بالا برود





























