به گزارش پایگاه خبری صنعت زنبورداری ایران، برندهای اصیل و پویا در هر صنعتی، پایه و اساس پیشرفت آن صنعت محسوب میشوند. در صنعت زنبورداری ایران، نیل به هدف صادرات مطلوب و توسعه این صنعت وابسته به خلق برندهای بزرگ و معتبر است. هر یک از این برندها میتوانند نمایندهای شایسته برای عسل طبیعی ایران باشند و اعتبار این صنعت مادر و سلامتمحور کشور را دوچندان سازند.
پایگاه خبری صنعت زنبورداری ایران بر مبنای رسالت خود و برای گسترش برندینگ در این صنعت، اقدام به معرفی برندهای موفق و مطرح این صنعت کرده است. در این مصاحبه نیز به معرفی و ذکر داستان فرازوفرود سه برند اثرگذار در صنعت عسل ایران میپردازیم.
در این قسمت با یکی از چهرههای پرتلاش و خستگیناپذیر این صنعت که منشأ برکاتی ازجمله تأسیس انجمن کارفرمایی نیز شدند آشنا میشویم.
مهندس مجید رجبی خالق برندهای عسل «گل شهد»، «آفرینش» و «سرآمد» که مؤسس و رئیس انجمن صنفی کارفرمایی واحدهای بستهبندی عسل استان اصفهان نیز هستند در این گفتوگو پذیرای پاسخ به سؤالات ما شدند:
با توجه به سابقه طولانی شهرستان خوانسار در صنعت تولید عسل و اینکه این شهر خوش آبوهوا «شهر عسل» نامگرفته است، بنده هم از کودکی با این فضا محشور بودم و با تمام وجود زندگی در کنار زنبورها، در شهری که شهره به زنبورداری است را حس کردم و این اشتیاق مرا به دنبال خود کشاند تا در این صنعت فردی مؤثر باشم و استعدادم را به کاربندم.
بهنوعی زندگی مردم شریف خوانسار با زنبورداری آمیخته است و باوجود به اینکه خوانسار بهعنوان شهر سبز شناختهشده است، تنها صنایعی که میتوانند در آن فعالیت داشته باشند، صنایع غذایی هستند. به همین منظور من هم مثل خیلی از دوستانِ همشهری خود، به حرفه تولید و بستهبندی عسل روی آوردم و به این شغل علاقه پیدا کردم.
از سال 1374 یعنی نزدیک به 25 سال قبل وارد این حرفه شدهام. متولد سال 1345 هستم و تقریباً سالهای جوانی تا میانسالی را تاکنون وقف این صنعت کردم و قصد داشته و دارم که در این صنعت تأثیرگذار باشم و بتوانم باری از مشکلات این صنعت دیرپای بردارم.
برند عسل خوانسار عسل گَوَن است و با توجه به مراتع و پوشش گیاهی منطقه عمده عسل تولیدی منطقه که خوانسار با آن شناخته میشود، عسل گون است. گیاه غالب منطقه ما تا محدوده فریدن و فریدونشهر، گیاه گون است و تنها میشود روی این گیاه برای پرورش زنبورها در منطقه حساب کرد. البته در مناطق کوهستانی منطقه پوشش متنوعتری نیز وجود دارد ولی عمده پوشش منطقه را گیاهان گون تشکیل میدهند.
به این منظور عمده تولیدات ما را نیز عسل گون بهخصوص گون گزانگبین تشکیل میدهد. گیاه گون گونههای متنوعی دارد و حداقل 70 گونه، گَون مورد تغذیه زنبورها قرار میگیرد و در مناطق مختلف کشور وجود دارد که در منطقه خوانسار دو نوع آن وفور بیشتری دارد؛ یکی گون زرد که عسل بهاره از آن شکل میگیرد و اولین برداشت شهد عسل سال را میدهد و دیگری گون گزانگبین است که عسل پاییزه از شهد آن درست میشود و از اواخر شهریور به رشد و شهد دهی میرسد.
در این حرفه، قصد اولیه من شروع ابتکاری بود که در استان اصفهان وجود نداشت و آن تولید عسل تک نفره بود. با مشقت زیاد اقدام به تهیه خط تولید و دستگاه مخصوص بستهبندی عسل تک نفره، بهعنوان اولین تولیدکننده این محصول در استان اصفهان کردم. در ابتدا با برند «گل شهد» در سال 76 تولید عسل تک نفره 25 گرمی را شروع کردم و جای خالی تولید این نوع عسل را در استان اصفهان پر کردم.
بهجز استان اصفهان ما بر روی تهران، قم و یزد نیز بهعنوان هدف توزیع و فروش تمرکز داشتیم. متأسفانه علیرغم اینکه همه فکر میکنند گروه هدف عسل تک نفره هتلها و سازمانها، هواپیمایی، ارگانهای نظامی و سازمان قطارهای مسافربری است، ولی متأسفانه این ارگانها استقبالی از عسل طبیعی و مرغوب تک نفره ندارند و شدیداً به دنبال ارزانترین نرخ هستند و کیفیت و طبیعی بودن محصول برایشان اولویت اول نیست. برعکس من متوجه شدم که عسل تک نفره در کشور بیشتر خوراک کارگری و دانشجویی و محافل مجردی است و اصولاً باید کالای ارزانقیمتی باشد تا مورد استقبال قرار بگیرد.
تا 5 سال کلیه امکانات و سرمایه و هموغم خود را بر روی تولید عسل تک نفره گذاشتم و نهایت تلاش خود را کردم. دستگاه مجهزی را با سفارش به شرکت میثاق در تهران تهیه کردم. این دستگاه در ایران سفارشی و ابداعی بود و نصب و راهاندازی آن مشقات زیادی داشت.
ولی بهجایی رسیدم که نتوانستم ادامه بدهم و قدرت رقابت با انواع عسلهای تک نفره ارزان و بیکیفیت را نداشتم و از طرفی نمیخواستم هرگز بهجز عسل مرغوب طبیعی، محصول نازلتری را وارد چرخه تولید کنم. متأسفانه بازار، خواهان عسل تک نفره ارزان بود و برای ادامه مجبور به استفاده از عسل تغذیهای یا بیکیفیت بودم تا بتوانم با رقبا رقابت کنم، ولی تن به این کار ندادم.
متأسفانه سازمانهای حج و زیارت، رجاء، هواپیمایی و پادگانها و مراجع نظامی و دیگر سازمانها تنها از طریق مناقصه و بر پایه کمترین قیمت اقدام به خرید میکردند و توجه خاصی به اینکه دلیل ارزانی محصول برندگان مناقصه چیست، نمیکردند.
هتلها نیز تنها سعی داشتند اتاقی که با صبحانه به افراد اجاره میدهند، کمترین هزینه را داشته باشد و قیمت عسل تک نفره از یک خوراک تخممرغ یا پنیر بالا نزند و برابر باشد.
ارگانهای نظامی هم فقط میخواستند مدعی باشند که به کارکنان و سربازان دو بار در هفته، عسل میدهند و سعی داشتند با بودجه محدود این نیاز را برطرف کنند و خواهان ارزانترین نوع عسل تک نفره بودند که قطعاً قیمت عسل طبیعی ما برایشان بالا بود.
متأسفانه برای بازار فقط قیمت ارزانتر ملاک بود و عمده رقبا، از عسل تغذیهای و عسلهای ارزانقیمتی استفاده میکردند که در محاسبه، زمانی که قیمت 25 گرم عسل بستهبندیشده بهعنوان تک نفره را حساب میکردیم، قیمتی که داده بودند برای عسل طبیعی منطقی نبود و مشخص بود که محصول ارزان و بیکیفیتی بستهبندیشده و این کمفروشی در کیفیت را تا جایی ادامه دادند که تقریباً قیمتشان نصف قیمت منطقی عسل طبیعی میشد و نمیتوانست محصولشان، محصول سالمی باشد.
شوربختانه این رقابت بسیار ناجوانمردانه بود و با توجه به اینکه بسیاری از کارهای کارگاه را خودم انجام میدادم تا نیاز به استخدام تعمیرکار دستگاه، حسابدار و نگهبان نداشته باشم و صرفهجویی کنم، ولی هنوز ازنظر اقتصادی جواب نمیداد.
ما بسیار تلاش و ایستادگی کردیم تا بتوانیم از کیفیت و سلامت تولیدمان دفاع کنیم، ولی متأسفانه سازمانها و خریداران فقط به قیمت پایینتر توجه داشتند و زیاد برایشان کیفیت و سلامت محصول ملاک نبود، آنها میخواستند با حداقل قیمت، سبد صبحانه کارکنان یا مشترکین خود را کامل کنند و فقط میخواستند نام عسل وجود داشته باشد، نه کیفیت و خاصیت عسل طبیعی واقعی و ممتاز.
روزانه توان تولید 20 هزار عدد عسل تک نفره داشتیم و تنها مراکزی به ما وفادار بودند که ارزش عسل طبیعی را درک میکردند و به سلامت محصول ما اعتماد داشتند. مراکز گردشگری و توریستی شهر خوانسار، مثلاً هتل خوانسار، مشتری ثابت ما بودند، چراکه خوانسار شهر عسل بود و باید بهترین محصول را به گردشگران میچشاندند.
